جرجیس
Thursday, August 14, 2008
علیاحضرتان موز و شهبانو موز بزرگ
Labels: بیژن الهی
لباس روی تن ت را میپوشاند که لختیات را نبینند – فقط خودت ببینی ش – ببینی ت. این لختی را با لام مرفوع خواندی؟ حالا با لام مفتوح بخوان. لباس، آدم ِ لخت را (با لام مفتوح) تند و تیز میکند. رنگی میدهد که جهت ش میدهد. بدون آن لباس – آن رنگ – آدمها یکرنگ ند، و یکرنگی، لختی ست. اینرسیی ماند ست. آدم در سوی ویژهاش هست که آدم میشود. که میخواهد و بزرگ میخواهد. لباس لختی را میکُشد و جای ش را پُر میکند با پیکانی به جهتی که آدم ِ حالا رنگ ِ آن لباس، باید برود. از همین جاست که بعضیها رنگ لباسهایشان را تا مدتها عوض نمیکنند، و من هم دو سه سالی قهوهپوش بودم. بیشتر سفید و روشن میپوشم اینروزها.
و نوشته چیزی را که فقط خودت میتوانی – شاید – ببینی ش، جامهای میپوشاند که همه ببینندش. مثل مرد نامریی که اگر میپوشید، میشد تشخیص ش داد، که جایی ایستاده، جایی، نزدیک – یا دور. پس نوشتن کاری ست که میکنی که ببینندت؛ یا خودت، (شاید) خودت را – نامرییی توی ت را – بهتر ببینی. ولی لباس میپوشی که فقط خودت ببینی، و دیگران نبینند. هر دو زیباست – مفتخرم.
و غذا، چیزهایی را توی ت میپوشاند که عصبی نشوند، پرزهای توی معده را، که جیغ نکشند، و بتوانی با خیال راحت بپوشی، ببوسی، بنویسی. و آدم چیزی ست که میپوشاند.
نوشتن در این فضا چیزی ست که سالها فراموش ش کردم – توانستم – و به زور ِ یکی از دوستها – آرمان اسلامبولچی که طراحیاش را هم به عهده گرفت – دیگر نتوانستم فراموش ش کنم – پس ِ گوش ش کنم. قرار ست دوست – شاهد طباطبایی – هم در پر کردن ِ تا حد ِ ممکن ِ این فضا، کمک کند. امیدوارم زودتر.
برای دیگر دوستان هم، جا هست. این مطلبها لیبل دارند.
و نوشتهی اول، چیزی ست که پارسال برای دوست – امیر حکیمی – نوشتم تا بارش کند بر فضای ش – که زیباییی فراموش ِ زمان ما را (تا بتواند) در آن فضا احیا میکند. دست ش گرم. بدون هماهنگی با او، برداشتم و با تغییرهایی گذاشتم ش در فضای نوزاد ِ خودم. دلیل داشت. من مثل امیر و شاهد نیستم، و علیاحضرتان موز، زیاد سراغ م را نمیگیرند. این ست که نوشتهی سال پیش هنوز برای م حکم کیمیا دارد، و به مردمک میکشم ش . ناچار بودم از دزدیدن از امیر، و ناچار خواهم بود باز هم بارها بدزدم از خوبیی او و شاهد و حسین وحدتی و مهدی یوسفی و آنیما و چند تا آدم دیگر. همین ست که هست. میتوانند از شهبانو موز بزرگ بخواهند بیشتر سراغ م را بگیرد، تا دزدی کمتر کنم – که به کمتر از شهبانوی بزرگ قناعت ندارم. مطالب این طور ست که عنوانشان میآید پایین که کلیک کنید. پس اصل مطالب در این صفحه نیست.
دربارهی الفبای هنری میشو به ترجمهی بیژن الهی
posted by هاتف at
2:57 AM
5 Comments:
مبارکه
امیدوارم ایندفه دیگه از آتیش سالم بیرون نیای جرجیس خبیث
August 14, 2008 4:08 AM
لباس بزم پوشیدی دکتر
August 14, 2008 5:56 AM
سلام
تبریک به خاطر افتتاح جرجیس باشد که همواره گوش هامان شنوا به صدایش باشد .
August 14, 2008 3:11 PM
تبريك جوون، مي بينم جاگير شدي تو خونهي جديدت. اميدوارم زودتر به آرزوت هم برسي و اون مدرك كذايي رو بگيري و بزني بيرون و حالشو ببري. بري بهشت جاي ما رو هم خالي كني
August 15, 2008 11:13 PM
سلام حامدجان
برای بار دوم دارم این کامنت را می نویسم.بار اول این ماشین زبان نفهم بازی درآورد و نمی دانم کامنت را به کجا برد(یاد تلفن های دوریالی سابق افتادم که دوریالی مردم را می خورد و آبی هم روش)حالا بعد از سلام و تبریک و از این جور حرف ها ،چطور می توانم با شما و وازنا همکاری کنم؟که مطالبی برایتان بفرستم که هرکاری خواستید با آنها بکنید؟خبرش را به من برسان
با احترام : مرتضا خبازیان زاده
August 17, 2008 9:15 AM
Post a Comment
<< Home