جرجیس

Wednesday, March 25, 2009

تک‌گویی‌ی دختری که باران باباش بادبان نداشت

میان عیسی و محمد رسول نبود، نبی بود. از انبیا – به روزگار ملوک طوایف و پس از عیسی، بر دین او – جرجیس بود که بازرگانی می‌کرد و به درویش می‌داد. در زمان‌ش بت‌پرستی بود جبار -- داذیانه (به روایت مجمل التواریخ، داربان) که بتی به نام افلون می‌پرستید و هیچ کس از بیم‌ش، طاقت دین خود نداشت. داذیانه جرجیس را به زندان کرد و فرشته‌ی خدا رهایی‌اش داد. جرجیس کرامات و معجزات آورد. داذیانه به چوب‌ش بست، گوشت و پوست کند، استخوان‌های‌ش خرد کرد و در سرکه و آب سپندان ِ تیز آغشت و وی در آن میان شهادت گفت و نمرد. از خدای فرمان آمد که بارها تو را بکشد و من زنده‌ات کنم. پاره‌پاره‌اش کرد، بسوخت، بر باد داد و خدای زنده‌اش کرد تا سه بار. منتسب‌ش کرد به جادویی؛ و چون خواست واداردش به سجده‌ی بت، جرجیس بت را به سجده‌ی خود خواند. زمین باز شد – بت فرو رفت. داذیانه مومن نشد. جرجیس نفرین کرد. آتش از هوا آمد – داذیانه سوخت.

 

 

 

نویسندگان

هاتف
شاهد

 

 

Archives

• August 2008

• September 2008

• October 2008

• November 2008

• December 2008

• January 2009

• February 2009

• March 2009

• April 2009

• July 2009

• August 2009

• October 2009

• November 2009

• December 2009

• January 2010